A oza – olla linduloinnu heil...

Oh, mindäh millo ozutanneh aiven

niit miehet, kuduat voinas tuldu ei,

ei viruta hyö kalmas tädä päiviä,

a oza – olla linduloinnu heil.

Täh päiväh säh, sit aijas ammui mennyös,

kui abiah meidy vakustetah hyö.

Ku kuulemmohäi – linnut iätäh lennos,

sih sanakesken vaikastuimmo myö.

Myös lendäy korgial, liibuu kurgiparvi,

myös heidy oza meijän muale toi,

tuos nägyy – yksi keskuččaine harvem,

se sija, minun terväh roih.

Se päivy roih, dai linduloinke matkah

ma taivahah, kui valgeisiibi, suan.

Kui kurgi, iändy siepäi hätken, hätken

ma annan teile eläjile muan.

Rasul Gamzatov,

kiän. Vladimir Brendojev